เมื่อวันเสาร์ที่แล้ว (18 ส.ค. 50) ไปล่องแก่งที่สระบุรีมา กับพวกเว็บฟอนต์ (อีกแล้ว)
งานนี้ไปกันเจ็ดชีวิต มีโบว์ แอน พี่โอ้เอ้ จักรี โต กิ๊ก และไอ้เอ
ตั้งแต่เรียนจบมานี่ถ้าไม่เที่ยวกับพวกเว็บฟอนต์
ก็จะเป็นแกงค์ Stu 45 หรือไม่ก็พวกแกงค์สโม
ส่วนเพื่อนที่อักษรนี่แทบไม่ค่อยได้เจอเล้ย
เจอกันก็ตามงานสำคัญ เช่น งานแต่งงานเป็นต้น
ไปล่องแก่งก็สนุกดีนะ ที่สำคัญหมดตังแค่ 800 กว่าบาทเอง 

ความจริงตอนล่องนี่ถ่ายรูปไม่ได้หรอก แต่รูปนี้สร้างภาพสุดๆ มีจุดนึงที่ลงเล่นน้ำกัน
เลยให้พี่เอ้ไปยืนรอตรงโขดหินแล้วถ่ายรูปให้

เสร็จแล้วก็ไปขี่รถกันชื่อรถอะไรหว่า จำชื่อไม่ได้แฮะ

ขี่ไม่ยากนะ เพราะมันมี 4 ล้อ ไม่มีทางล้มเด็ดขาด มีแต่เข้าข้างทางแบบไอ้กิ๊ก 

เสร็จแล้วก็กลับบ้านไปรับร่างรัฐธรรมนูนครับท่าน
ผ่านด้วยแหละสมน้ำหน้าทักษิณและไทยรักไทยชะมัดเลย
พอกลับมาจากบ้านแอนเล่าให้ฟังว่าไอ้เหมียวเล็ก ปีนหลังคา (อีกแล้ว) 
หลังจากที่วันนั้นพามันไปค้นพบ ต้นไม้

คือเหมียวและเหมียวเล็กมันไม่เคยรู้ว่ามีต้นไม้อยู่หลังบ้าน
เลยพาไปปีนเล่น ทั้งแม่และลูกตื่นตาตื่นใจมาก
แต่ก่อนตอนกาก้าอยู่เข้าไปตรงนั้นไม่ได้ พอกาก้าไม่อยู่แล้ว เหมียวเลยยึด

คาดว่าหลังจากพอพามันไปปีนครั้งแรก เหมียวเล็กมันเลยติดใจ แอบไปปีนอีก
ปีนไปเรื่อยๆจนขึ้นไปบนหลังคา แต่ขอโทษตอนลงดันลงไม่ได้

ร้องแง๋วๆ อยู่ตั้งนาน นังแม่ก็มาร้องให้แอนเลยต้องไปช่วยชีวิต
ดันซนจัด เผลอแป๊บเดียวจะ 4 เดือนแล้ว ผู้รอดชีวิตเพียงตัวเดียว 

วันเวลานี่ผ่านไปเร็วแฮะ ไม่น่าเชื่อว่าจะมาอยู่ที่นี่ได้เกือบปีแล้ว
วันนี้ไปปรึกษาบัญชีมาด้วย เรื่องการเสียภาษีและการจดทะเบียนบริษัท
แต่ตกลงกันว่าจะไม่จดทะเบียนบริษัท จะจดเป็นคณะบุคคลแทน
เพี้ยง ขอให้กิจการดี งานเข้าแยะๆอย่างนี้ตลอดไป 
พอมีเหมียวกับเหมียวเล็กอยู่ที่บ้าน
มันเกิดความผูกพันมากๆ ไปไหนมาไหนก็คิดถึงแมวตลอด
ตอนนี้เหมียวเล็กอายุ 1 เดือนแล้ว น่าตาน่ารักน่าดูเลย

ตอนแรกทุกตัวมีชื่อไปๆมาๆเรียกยากเลยไม่เรียกซะงั้น

เดือนกว่าเกือบ 2 เดือน ไอ้เหมียวเล็กนี่ซนยังกะลิง อยู่กันไม่นิ่งซะเลย

เกาพุงๆ

ที่นอนทำให้ดีๆไม่นอน ทะลึ่งไปนอนในนี้ซะได้

จะออกจากบ้านแต่ละทีต้องคอยช่วยกันจับเหมียวเล็กจากในรถออก
ทุกครั้งที่เหมียวเล็กนอนในรถแม่เหมียวจะเฝ้าตลอด
เหมียวเล็กไม่กล้าเดินออกนอกรั้วถ้าไม่มีคนออกไปด้วยหรือมีแม่เหมียวออกไป
แต่ก็เริ่มขยับขยาย ไปนอนกลางวันที่บ้านอาม่าข้างบ้าน(รั้วติดกัน)
บ้านนี้ไม่มีคนอยู่ต้นไม้เยอะมีโอ่ง มันเย็นล่ะมั้ง แต่ก็ไม่เคยเดินออกไปที่ถนนหรือข้ามถนน
พอมึดก็กลับมานอนที่บ้านนี้ (นอนในรถเหมือนเดิม
)
เมื่อวันศุกร์ ที่ 22 โบว์กับแอนไม่อยู่ ไปบ้านแอนที่เพชร
เลยฝากไอ้ปิงกะไอ้ฟูเลี้ยงแมวให้ ก็ไม่มีอะไรกลับมาวันอาทิตย์มืดๆ
ทั้งเหมียวและเหมียวเล็กก็กลับมานอนที่บ้านเหมือนเดิม
วันจันทร์ตื่นมาให้อาหารแมว เริ่มรู้สึกได้ว่าเฮ้ย ไอ้เหมียวเล็กมันขี้อ้อนมากๆ
เรียกก็เริ่มมา เกาพุงได้ คลอเคลีย น่ารักมาๆ ว่าจะถ่ายรูป แต่ว่ามันสกปรกมากตรงหู
เลยคิดว่าเดี๋ยวกลับมาจากไปซื้อคอมที่เซียร์จะมาเช็ดหูแล้วให้แอนถ่ายรูป

แต่กลับมาช้าเกินไป มาถึงเกือบ 2 ทุ่ม เห็นแค่แม่เหมียวและเหมียวเล็กตัวเดียว
เรียกตัวอื่นๆ ก็ไม่เห็นมี ปีนกำแพงไปดูที่บ้านอาม่าก็ไม่มี
เริ่มผิดสังเกต เพราะแม่เหมียวร้องเสียงแปลกมาก แหง่วๆตลอดเวลา
และไปร้องตรงข้ามบ้านที่รถชอบมาจอด
เลยไปถามน้องไนซ์ เด็กที่ชอบมาเล่นแมว น้องบอกว่าตอนสัก 5 โมงเย็นมาเล่นเหมียว
เห็นแม่เหมียวอยู่ใต้ท้องรถตรงข้ามบ้าน แล้วก็คาบเหมียวเล็กมาแค่ตัวเดียว
เลยฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าที่เหลือต้องปีนขึ้นไปเล่นที่รถแน่ๆ
เลยถามเจ้าของรถเค้าก็บอกไม่เห็นนะ ถามคนแถวนั้นได้ความว่า
เหมียวเล็กเดินข้ามถนนไปนอนเล่น และปีนป่ายกันใต้ท้องรถตั้งแต่วันอาทิตย์ โดยมีแม่เหมียวไปนอนคุม
แต่โบว์กับแอนไม่รู้เรื่องนี้เพราะไม่อยู่ เค้าบอกเมื่อตอนบ่ายของเมื่อวาน ( 26 มิ.ย.)
ยังเห็นครบทุกตัวอยู่เลย
โบว์กับแอนขี่จักรยานตามหาทั้งหมู่บ้าน ก็ไม่เจอ ประกาศหาในพันทิพย์ก็ไม่มีอะไรคืบหน้า
เหมียวร้องโหยหวนตลอดทั้งคืน ฝนก็ตก เหมียววิ่งไปวิ่งมาระหว่างบ้านกับรถที่จอดอยู่ตรงข้ามบ้าน
ไปหาเหมียวเล็กทั้ง 3 ก็ไม่เจอ โบว์สงสารเหมียวจับใจ รู้สึกผิดมากๆที่ช่วยอะไรไม่ได้
ร้องไห้ไม่รู้กี่ยก ทั้งคนทั้งแมว ร้องจนเก็บไปฝัน ฝันว่าเจอเหมียวเล็กแล้ว
เมื่อเช้าตื่นมาขับรถออกไปตามที่โชคชัย 4 ไปที่แถวกองปราบ
เพราะรถข้างบ้านเค้าบอกว่าไปแถวนั้น หวังว่าจะเจอก็ไม่เจอ
ตอนเย็นขับจักรยานคนละคันกับน้องไนซ์ไปถามแทบทุกบ้านก็ไม่เจอ
ไปเที่ยวตามหารถที่คาดว่าจะมาจอดแถวหน้าบ้านเมื่อวานนี้ก็ไม่มี ไม่รู้แน่ว่าเป็นคันไหน
จนถึงตอนนี้สิ่งที่ต้องยอมรับคือ ไม่มีโอกาสแล้วที่จะเจอเหมียวเล็กทั้ง 3 ที่หายไป
ได้แต่โทษตัวเอง รู้สึกผิดมากที่ไมดูแลเหมียวเล็กให้ดีกว่านี้
ถ้าเรากลับมาบ้านเร็วกว่านี้หรือไม่ออกไปนอกบ้าน เหมียวเล็กก็จะไม่ไปปีนรถคนอื่น เหมียวเล็กคงไม่ติดรถเค้าไปแบบนี้
ขอโทษนะแม่เหมียว ขอโทษนะเหมียวเล็กทั้ง 3 ขอโทษเหมียวเล็ก 1 ตัวที่เหลืออยู่
ขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองให้เหมียวเล็กทั้ง 3 ปลอดภัย
ขอให้โชคชะตาพาเรามาเจอกันอีกครัง เรายังคงมีความหวังว่าจะเจอเหมียวเล็กทั้ง 3 อีกครั้ง



ตัวเดียวที่ยังเหลืออยู่ ขอโทษนะ

เรารู้จักกันนานเท่าหร่แล้วเนี่ย ฮึ เหมียว 
พอย้ายมาอยู่ออฟฟิศ(บ้าน)ที่นี่ใหม่ๆเหมียวมาให้เห็นสักเดือนสิงหาปีที่แล้วเห็นจะได้
ตอนแรกไม่ค่อยชอบแมวเท่าไหร่แต่เหมียวชอบมาเล่นกับแอน
พอได้เล่นด้วยเลยหลงรักเข้าเต็มเปา นี่คือท่าประจำ ดิ้นๆๆ

พอมาที่บ้านบ่อยๆก็เลยเลี้ยงเลยแล้วกัน ตัดสินใจเลี้ยงซะเลย กำลังจะพาไปทำหมัน แต่ว่าไม่ทันซะแล้ว
คลอดมาเมื่อวันที่ 28 พ.ค. 50

จากที่เห็นว่ามี 2 ตัวแต่ปรากฏว่าความจริงเหมียวคลอดมา 4 ตัวเกิดศึกชิงแมวกันขึ้น
ก็เลยต้องเอาเหมียวเล็กทั้ง 4 + 1 แม่เหมียวเข้ามาเลี้ยงในบ้าน เห็นหน้ากันทุกวัน

ค่อยๆดูการเติบโต หน้าตาเปลี่ยนไปเรื่อยๆ

รูปนี้อายุ 2 อาทิตย์เห็นจะได้ เริ่มคลานได้แล้ว น่ารักน่ากอดชะมัดเลย


จบตอน 1 เดี๋ยวต่อภาคจบอีกตอน
เมื่ออาทิตย์ก่อนไปงานบวชน้องที่นครปฐม
เลยมีโอกาสกลับไปทับแก้ว คิดถึงจัง
สนามจันทร์สวยขึ้นเยอะแยะ มุมถ่ายรูปสวยๆเต็มไปหมด
เลยเอาตุ๊กตาที่แอนเพิ่งซื้อให้ไปถ่ายเล่นด้วย




ได้เข้าไปสโมที่ทับแก้วด้วย คิดถึงไอ้โน้ต เฮ้ยหลายเดือนแล้วที่โน้ตจากไป
พี่เชื่อว่าหลายๆคนก็ยังคิดถึงและจะเก็บโน้ตไว้ในความทรงจำตลอดไป
รักนะ