แอนทำบล็อกให้ตั้งนานแล้วแต่ไม่มีเวลาอัปเลย
เรื่องของเรื่องคือขี้เกียจนั่นเอง ต่อไปจะขยันแล้วจ้า
เมื่อตอนเปิดเทอม มีน้องจาก จ.นครศรีธรรมราช มาสั่งเสื้อกับร้านโมนามาเฟีย
แบบเสื้อนี้คือแจ็กเก็ต ของโรงเรียนกัลยานีศรีธรรมราช จ.นครศรีธรรมราช
ประธานนักเรียนเค้ามาสั่งที่ร้่านโมนามาเฟียด่วนมากเลย
งานนี้สั่งปุ๊บเอาปั๊บ ด่วนมากๆ 15 วันเอง งานลนก้นเลย เสร็จแบบเส้นยาแดงผ่าแปด
ส่งขึ้นนกแอร์ตอน 7 โมง ถึง 8 โมงเช้า ใช้กันวันนั้นเลย
ทีหลังเผื่อเวลานานๆ นะยะนายสาม
แต่ก็คุ้มค่าค่ะ น้องสามบอกว่าเสื้อสวย เพื่อนๆ ชอบกันทุกคนเลย
แบบนี้คนทำก็หายเหนื่อยเลย ไว้มาอุดหนุนอีกนะจ๊ะ
ใกล้ไกลแค่ไหน โมนามาเฟียส่งทุกที่ค่ะ
สวัสดีครับ!
อาจจะงงหน่อยนะที่คราวนี้มาทักทายคุณด้วยคำว่า “สวัสดีครับ”
เพราะคราวนี้คนเขียนคือไอ้แอนนนนนเองจ้ะ
ก่อนหน้านี้ส่วนบล็อกของเว็บโมนามาเฟียจะเป็นไดอารี่ส่วนตัวของเจ้าของร้าน
แต่ทำไปทำมา หลังจากปริมาณผลงานของร้านเราในช่วงปีที่ผ่านมา มีเยอะมาก
เยอะจนพอคิดจะรวบรวมงานแต่ละทีก็นั่งกุมขมับกัน ว่าเอาไงดีหว่า
หลังจากประชุมกันในร้านส้มตำ จนได้ข้อสรุป
ก็เลยได้ไอเดียว่า ถ้าเราต้องรออัปเดตผลงานการผลิตเสื้อปีนึงทีนึงเนี่ย
กว่าจะได้พอร์ตโฟลิโอ (แฟ้มงาน) แต่ละอัน งานก็คงล้นท่วมร้านแล้ว!
ดังนั้นก็เลยลงมติว่าต่อไปนี้ พื้นที่ในส่วนของบล็อก ก็จะกลายเป็นแฟ้มรวมงานแทน
โดยจะเริ่มทยอยโพสต์งานเสื้อที่ผ่านมา (ที่ดองไว้นั่นแหละ) ให้คุณลูกค้าได้ชมกัน
ถ้าสนใจแบบเสื้อชิ้นไหนเป็นพิเศษ ก็สามารถส่งลิงก์หน้านั้นมาคุยกันกับเราได้ครับ!
แอน
๑ ส.ค.๕๑
มีเหตุให้ต้องย้ายออฟฟิศ โบว์กับแอนดูไว้หลายที่ เพราะแถวนี้ (ลาดพร้าว) แพงสุดยอด
ถ้าไปรังสิตก็จะถูกกว่ามาก
แต่แอนบอกว่าไม่อยากวิ่งไปวิ่งมาระหว่้างที่ทำงานกับที่บ้าน
เลยตกลงกันว่าแพงก็แพง ยังไงก็ต้องหาแถวนี้
สะดุดตากับอารียาโมวา เรื่องของเรื่องเพราะมันถูกกว่าที่อื่นในย่านนี้
เลยคุยกะปิงแบบเปิดใจ สรุปได้ใจความว่ายังไงๆ
เรา 3 คนก็ต้องทำงานด้วยกันไม่ต่ำกว่า 10 ปี
และปีนี้เรากะว่าจะจดทะเบียนบริษัทกันซะที
โบว์กะแอนไปจองมาแล้ว เค้าบอกว่าจะสร้างเสร็จต้นปีหน้า
ช่วงนี้ก็ต้องเดินบัญชีไปก่อนเพื่อขอกู้สินเชื่อกับธนาคารเพี้ยงๆๆ ขอให้ได้เถอะ
“ถึงเราจะแตกต่าง แต่ก็มีบางอย่างที่เรานั้น ไม่เหมือนกันนะ
ทุกคืนและทุกวัน มีแต่รัก
ถึงเราจะแตกต่าง แต่ใจเราไม่เคยห่างจากกัน ซักนาที
ก็เพราะมี แต่คำว่ารัก ที่อยู่ในหัวใจ ”
รักแรกของโบว์คือแอน มันจะเป็นรักเดียวและรักสุดท้าย
และโบว์มั่นใจว่า รักแรกของแอนก็คือโบว์ ซึ่งมันจะเป็นรักเดียวและรักสุดท้ายเหมือนกัน
มีหลายๆคนถามหลายครั้ง อยากฟังเรื่องของโบว์กับแอน นิดนึงแล้วกัน
เราเป็นแฟนกันมา 8 ปีแล้ว ถ้านับแบบดาราก็ย่างเข้าสู่ปีที่ 9
เริ่มแรกเป็นเพื่อนกันค่ะ รู้จักกันตอนปี 2
เพิ่งรู้ตอนหลังว่าแอนไม่ชอบโบว์เท่าไหร่
เพราะรอบตัวโบว์มีผู้ชายรายล้อมมาก สนิทกะผู้ชายไปทั่ว
(โบว์จะสนิทกะแก๊งถาปัด stu 46 รุ่นน้องของแอนมาก
ไอ้พวกนั้นมันก็ติดโบว์ ตอนเย็นนี้โทรเรียกไปกินข้าวด้วยกันตลอด ทุกวันนี้ก็เหมือนกัน)
เป็นเพื่อนกับแอน คือรู้จักกันไม่สนิทกันมาก
เพิ่งสนิทกันตอนอยู่ปี 3 เพราะทำสโม ช่วงนั้นโบว์มีเรื่องมีปัญหาเยอะ
เรื่องงานนั่นแหละ แล้วก็ปัญหาเพื่อนร่วมงาน
ทุกครั้งที่โบว์มีปัญหา โบว์มีแอนที่อยู่ข้างๆตลอดไม่เคยห่างเลย
มันคงเริ่มต้นจากจุดนี้มั๊งคะ จากเพื่อนเลยค่อยพัฒนาเป็นคนรู้ใจ
แอนเป็นเพื่อนที่ดีมากค่ะ ตอนนั้นโบว์รู้สึกว่าทำไมถึงสนิทใจกับผู้ชายคนนี้นักนะ
ในแง่ความเป็นเพื่อนนะ อยู่ใกล้ๆแล้วสบายใจ เวลาโบว์ร้องไห้กลุ้มใจ
แค่แอนเอามือมาลูบหัวแล้วโบว์จะหายเหนื่อยสบายใจขึ้นทันที
ตอนปี 3 โบว์มีหนุ่มมาจีบ หลายคนอยู่
ตั้งหน้าตั้งตาจีบก็รุ่นพี่ถาปัดกะเพื่อน DEC
โบว์เลยใช้แอนเป็นไม้กันหมา ไงล่ะกันไปกันมา หมากัด
แอนไม่เคยจีบ โบว์ก็ไม่เคยรู้ตัวว่าโดนจีบ แต่ตอนเปิดเทอมปี 3
แอนเรียนที่วังท่าพระ แต่มาหาโบว์ที่ทับแก้วทุกวัน
ไม่ได้บอกว่ามาหาโบว์หรอกนะ บอกว่ามาซ่อมน้อง
จากเพื่อนมันเลยกลายเป็นความผูกพันจนเป็นแฟนเนี่ยแหละ
เราแทบไม่มีอะไรเหมือนกันเลยนะ
สิ่งที่แอนชอบโบว์ไม่ชอบเลย เช่น แอนเป็นคนขยันที่จะเรียนรู้อยู่ตลอดเวลา
แต่โบว์แสนจะขี้เกียจมากๆ ไม่ชอบอ่านด้วย
โบว์ไม่รู้ว่าตัวเองจะเป็นแฟนที่ดีรึเปล่า จนตอนนี้ยังนึกไม่ออก
สำหรับโบว์ แอนเป็นแฟนที่ดีมากๆ บางทีก็ขัดใจนะแต่ส่วนมากจะตามใจ
โบว์เป็นคนที่เอาแต่ใจตัวเอง ชอบเอาชนะ แต่แอนก็ยอมรับได้
โบว์เข้าใจทุกอย่างที่เป็นแอน [...]
ชีวิตนี้มีการเดินทาง แรกๆก็เฉยๆกับการมาโน่นไปนี่
จนเมื่อเพื่อนคนนึงทักว่า อิืจฉาว่ะ แกได้ไปเที่ยวบ่อยจัง
หรือจะจริงหว่า นับไปนับมาก็ออกจากบ้านบ่อยจริงๆแฮะ
กินเที่ยว เล่นและไม่เล่น เมื่อวันพฤหัสที่แล้วไปงานบวชที่สุพรรณ ขากลับก็แวะตลาดสามชุก
สุดยอดจริงๆ อยากไปอีกจัง ชุดนี้คุณนลินฟ้าตัดให้ สีนี่เจิดจรัสมากเลยชั้น
แล้ววันเสาร์ก็ไปต่อที่เพชร ไปงานบวชธี เทศการงานบวชแห่งชาติ
ไปกระโดดมาด้วย ตอนนี้ในฟอนต์กำลังฮิตกระโดดกัน
กลับมาจากเพชรก็ไปเที่ยวมิวเซียมสยามมา ฮามาก
ถ่ายรูปครอบครัวมาด้วย
แอนใส่ชุดนี้แล้วดีแฮะ ชอบๆ เอามาแต่งแบบนี้แล้วโบร๊านโบราน
รูปนี้ี่ฉกมาจากน้องแอน ขอบใจนะจ๊ะ
กลับจากมิวเซียมแล้วตอนเย็นก็ไปดูฟอนต์สตาร์ทีมเค้าเตะมา
ฝนตกกระหน่ำเลย น่าฉงฉาน ไม่เป็นไรนะไว้คราวหน้า
ตั้งแต่มีทีมฟุตบอลก็ดีแฮะ แก๊งบอลนี่เป็นแก๊้งใหม่ที่เกิดขึ้นในฟอนต์
แต่คบด้วยแล้วสบายใจจัง รู้สึกไม่มีพิษมีภัยดี ไม่ต้องใช้พลัง ไม่ต้องเหนื่อยในการคบหา
กีฬาเป็นยาวิเศษ สู้ต่อไปฟอนต์สตาร์ทีม